ik durf het bijna niet te zeggen
maar ik heb geen wensen
buiten dit
wij hebben al te veel
we moeten rennen struikelen
over onze voeten
alsof je de levende vis
niet kunt vangen als je stil zit
in het zwijgend licht
je geest de vijver spiegelt
een heldere dag
als het licht zonder stilte is
zie je de verschillen
zet je je stekels op
maar is het licht
het zicht verloren
ligt alles braak en nutteloos
creëer een vacuüm in de tijd
de windstoot van de gedachte
is zo meteen voorbij
de onrust houdt het
voor bekeken
zie klaar zoals de zwaan
die melk van water scheidt
© lieve de vos
26 februari 2014
met dank aan Wanshi en Mokusho
beeld naar een pastel van Daniel Vilmus
