hij zet in
haast ongemerkt
laat de hemel gordijnen neer
dan zijgt het in sloten, beken
lopend restant van leven
het hoofd nog stomend
van zomerbrand
weigert te slikken, wil niet wijken
houdt profijtig de dijken dicht
gauw stroomt het over
sleept al wat wankel is mee
in een museum en verre streken
ook hier welt stuwing en zachte dwang
een kind verdrinkt aan het strand
een lijk duikt op in de haven
of steekt uit het zand
ook het water van zwangere vrouwen breekt
in de tweede helft van oogst
elders wordt leven uitgedroogd
de dood vrij spel gelaten
en tegen de avond
zweven de raven
geen olijfblad of taxustwijg
©jindoni
24 augustus 2010
