op witte voetjes
kwam je bij me schuilen
voor de winter
en gladder dan de poes
palmde je het nestje in
een frisse bries
deed meubels schuiven
je malle figuurtje zit
ijverig boetserend
gebed in zijn schaal
het genus ontsluit
je charme latent
verscholen talent
hoe dan ook geniaal
die beperkte stek
breek je weldra open
de wereld je thuis!
met stevige voetjes
nader je zoetjes
vroeg koekoekje
roep je de zomer nabij?
© jindoni
11 februari 2010
voor Ciska
