Hera

een meisje naaide het kleed van haar leven
met trefzekere witte steekjes
maar eva's rijpheid kleurde rood
een man doorbrak de cocon

hoe gretig kwamen kinderen blond en bont
en gooiden alle regels om
dochters scheurden het weefsel
haar ijzeren kern smolt en kolkte
in magma van woede

tot het felle omhulsel slonk en
vuur tot vonken luwde
nu sterft ze elke dag een beetje
de moeder heeft geen borsten meer
haar grijze zonen leerden zorgen

© jindoni
26 februari 2010

Zwart

op een enkele foto frêle en wit
zonder spoor van frivoliteiten
ging grootmoeder zwart gekleed
haar herinnering stierf een vroege dood

aansluitend de jonge moeder
onaanraakbaar in tijden van rouw
getekend te midden van kinderen
in een aura van zomers licht

generaties later een tienerdochter
in haveloos donker verzet
met scheuren en haren geschoren
een piercing hier wat rafels daar

de wijze met koperkleurig gelaat
gaf zijn bhikkhu's saffranen gewaden
nu verft men alle kesa's zwart
het gif wordt geloosd op het water

mijn zwarte kleed aan den lijve gehavend
een web van draadjes en gaten
zal op het laatst door het vuur verteerd
rond dit uitgewoond ik tot as vergaan

© jindoni
26 april 2010