een berg met gele brokken leem
aronskelken rechten zich
margrieten zijn verregend
de aarde werd jou aangewaaid
zij dekt je toe als dons
ik heb geen schep ik steek
een putje met mijn voet
(dat had jij ook gedaan)
en plant een vlijtig liesje
je stem zij klonk
tegen de sterren op
jij bent eruit gestapt
en toontje kreupel clowntje
is jou voorgegaan - 't is
werkelijk altijd te vroeg
een voet over de reling
een been een lijf een hoofd
valt van de rand
van de wereld
een klap - hier lig jij nu
te slapen in de onderwereld
met van die rare wriemelbeestjes
in je neus - vreedzaam bezig
zoals jij zoals wij bedrijvig
vreten en vergaan
maar zingen doe je eindeloos
je zingt aldoor
de sterren van de hemel
in mijn kinderoren
in dit oude hoofd
want er is leven na de dood
de kleintjes toegenegen
gedreven en met kracht begeven
in wind en regen kun je gaan
© lieve de vos
23 mei 2012
“Volgens m'n vader in de hemel
is het alle dagen feest
en m'n vader kan het weten
want die is er geweest.” (Freek de Jonge, 1997)
We zingen (klik hier):
