Je kunt er zwemmen
je laten drijven op de stroom
tot de netten van de Letten je vangen
de snelle vaart van appelzeeblauw-
groen smeltwater op weg naar de Rijn
je kunt er schuilen onder de brug
met een cafe latte kijken over het plein
waar uit alle hemelstreken
onder de platanen neergestreken
kruimels en graantjes worden gepikt
hier raakt het dak van de wereld
de onderwereld, sletjes en dealers
slenteren langs vitrines met rood en geel
koper, kleurige sari's een glimlach in geuren
van kerrie wierook en visvocht gehuld
en nergens zo gul de vruchten zoet
de honingmango's rins de frisse mispels
je loopt er in en uit als thuis
Sera aan de kassa berustend
terwijl vader groenten hoedt op de stoep
en in het cafeteria op de hoek
Albert met z'n onvermijdelijke boek
steeds in voor bijpraten lachen en zwijgen
argeloos gedachten laten drijven
want eenvoud behoeft geen tijd
gezwind snapt de valk van de Migrostoren
in duikvlucht zijn portie weg
wanneer blauwe dienders de aftocht blazen
liggen verlaten rails in de straten
napuffend onder de zon
© jindoni
13 april 2010
Letten
