met roerende have peuter en kat
arriveerden we in dit nest van
traag levende wezens
dat hogere pretenties dan voorstad had
een vestingtoren met zuiderzicht
bastion van de moedertaal
op dat middendaagse uur
waarop ooit een heiland bezweek
een meisje haar komst in
de sterren schreef
stond ieder meubel op zijn plaats
bakstenen huis aan de spoorweg
waar paarden het gras en
de geraniums trimden
voor het getingel van de ijsroomkar
nam muisje met aankomend
kroost de wijk
een notoire vrouw van de buurt
eens van plezier geweest
koos de berm met
warrig bloeiende bosrank
tussen het spoor en de vaart
voor haar sprong in de dood
decennia reeds schuifelen
steeds dezelfde doffe stervelingen
elke donderdag marktwaarts
slepen volle tassen naar huis
© jindoni
15 december 2010
