zin: animo genoegen smaak voorliefde wens betekenis begrip gevoel gezindheid frase stemming


Posts tonen met het label stilte. Alle posts tonen
Posts tonen met het label stilte. Alle posts tonen

26.2.14

zen  zen  zen  zen  zen  2




ik durf het bijna niet te zeggen
maar ik heb geen wensen
buiten dit

wij hebben al te veel

we moeten rennen struikelen
over onze voeten

alsof je de levende vis
niet kunt vangen als je stil zit
in het zwijgend licht
je geest de vijver spiegelt
een heldere dag

als het licht zonder stilte is
zie je de verschillen
zet je je stekels op

maar is het licht
het zicht verloren
ligt alles braak en nutteloos

creëer een vacuüm in de tijd
de windstoot van de gedachte
is zo meteen voorbij
de onrust houdt het
voor bekeken

zie klaar zoals de zwaan
die melk van water scheidt

© lieve de vos
26 februari 2014

met dank aan Wanshi en Mokusho

beeld naar een pastel van Daniel Vilmus

27.5.10

Missen


1.

wij vreesden voor
de reusachtige rode beuk
maar na het vellen
sloot het landschap zich vanzelf
alleen de duif vloog radeloos rond
voor ze zich los kon rukken

jij kwam en ging met de wind
het grind
knarste niet
onder jouw voeten
en je liet geen spoor

22 januari 2010

2.

toen de eclips volledig werd
stond je in het donkere bos
genoot de stilte van de vogels en de reeën

ik, als martha
rammelde met de pannen
terwijl yuno soetra's studeerde
en lilian fiches klasseerde
maar wie begreep de diepe geest?

23 januari 2010

3.

er was een tijd
dat allen vrolijk
goeiemorgen sensei riepen

maar als ik jouw tombe nader
in de schaduw van de zijne
onder de eiken
voel ik slechts as in mijn mond

23 januari 2010

4.

wierookstaafjes
verwekken kanker
het walmt als de
kaars verdrinkt

gloeiende kolen
spatten uiteen
je kunt op de
sintels dansen

iedereen zegt
waar rook is, is vuur
maar wie stookt
het vuur?

28 januari 2010

5.

leeggezogen
geen ontkomen
in dit kaartenhuis van dromen
vreet de kreeft zijn weg
't gebeente bezwijkt
nog eenmaal lichten
gebit en ogen
eka's merg
overleeft de tijd

6 februari 2010

6.

uit straatstenen kiemde muziek
en lucht omstuwde met weelde
de jubel van meisjes ademloos

totdat snaren knapten en zalig gezang
in zwijgen van pijen verkeerde
de lont uiteindelijk dook

nog een keer zei je:
zo leven gaat ook - toen
werd de dood geïnjecteerd

23 februari 2010

© jindoni

thema: herinneringen aan een gestorven meester

11.5.10

Menselijk tableau




Vandaag is de zon geland
narcissen vlammen aan de hemel
verbloemd raken stekels en verwering
taai verwortelen de ranonkels

en weer razen wereldse dagen
troepen gakken en kakelen
het obligate geblaat en geklaag
niet te bedaren, met cyclisch loeien
en schurend cirkelzagen
in vlees en hout
een bourdon van geronk en gedaas

tot het dissonante stemmen verstomt
op wat ver geblaf na
en stilte uit de bodem stijgt
waarop onbeweeglijk neergezegen
de droesem kil bezinkt

in de heldere avond
wordt de ransuil gewekt
hij spitst zijn oorpluimen geluidloos
speurt het onkenbare af

en 's nachts verheft de man van as
zijn stem en zingt
en het meisje van ijs
versmelt in een golvende dans
onberoerd hoeft zij geen vrucht te baren
want onder het zwijgende gras
krijgt de engerling ogen en vleugels

© jindoni
7 april 2010

gepubliceerd op Verlaine 21-7-10: Verlaine schrijversmagazine