een kruimel land, een ei tussen
de blikken tanden van de oceaan
leven vergeten sinds de laatste
boer en herder weken voor
de hevige race van de zee
onbewogen in de wervelstroom
een blinde plek waar enkel wind
nog huilt. geef acht, hier waken
de getijden, honden van de zee
ontketend in hun wilde jacht!
de baai ligt onverstoorbaar onder noordelijk
licht, in alublauwe glans van visschubben
gebaad, golf na golf een langgerekte naga
die optrekt naar de kust. daar zingt
een kerelslied van ratelende keien, een
speels gevecht van spatten op de klip
alleen de geest van mensen zonder
stem ademt uit grond en water
zweeft haveloos rond schrale huizen
waar desolaat het blaten van schapen
in de stilte, het gieren van de sternen
in de stilte, het gieren van de sternen
© lieve de vos
19 januari 2013
19 januari 2013
